Boekenkoorts

Een paar weken geleden organiseerde de redactie van KIJK tijdens de ‘Media Parade’ van SANOMA een paneldiscussie over hoe je als journalist een boek schrijft. De conclusie? Je bent eigenlijk gewoon gek als je een boek gaat schrijven. Het kost enorm veel tijd, houdt je leven weken-, maanden- of  jarenlang in beslag en is eigenlijk nooit winstgevend.

Terwijl de panelleden de schamele voorschotten vergeleken begon het diep van binnen toch te kriebelen. Een boek, hoe gaaf zou dat zijn! Eindelijk alle ruimte om een onderwerp helemaal uit te pluizen, de mogelijkheid al die gave dingen te vertellen die in artikelen uiteindelijk altijd moeten wijken door de strenge woordlimiet.

Ik droomde er als klein meisje al van om schrijfster te worden – later, als ik groot was. Die boekenkoorts is een paar weken geleden dus weer flink aangewakkerd. Toegegeven, ik heb nog geen idee waarover, maar bij deze komt-ie op mijn bucketlist. Zoals een van de aanwezige schrijvers zei: het is gewoon gaaf je eigen naam in de boekenkast te zien staan!

Posted in Freelance-perikelen | 1 Comment

Homeopathie

De afgelopen weken ben ik bezig geweest met een artikel over homeopathie. Een interessant maar lastig onderwerp, waar bovendien veel discussie over bestaat. Dat merkte ik de afgelopen tijd ook weer, als ik mensen vertelde waar ik mee bezig was.

Het viel me daarbij op dat er tijdens zo’n discussie vaak twee zaken op één hoop worden gegooid die – naar mijn mening – eigenlijk niet op dezelfde hoop thuishoren. Wat het niet heel veel makkelijker maakt, is dat je op beide zaken de label ‘werking’ zou kunnen plakken. In het ene geval gaat het om de achterliggende theorieën (hoe werkt het?), in het andere geval staat het gevolg van de behandeling (werkt het?) centraal.

Misschien komt het door de cursus wijsbegeerte die ik tijdens mijn studie aan de VU verplicht  moest volgen, maar ik  geloof niet dat je een bepaalde theorie of behandeling aan de kant mag schuiven, alleen omdat we niet begrijpen hoe het werkt. Ik vind dat geen juist argument, alleen al omdat we ‘vroegah’ van heel veel dingen niet wisten hoe ze werkten.

James Lind, de man die de eerste clinical trial uitvoerde, wist bijvoorbeeld niet dat sinaasappels vitamine C bevatten, en ook niet dat een tekort aan vitamine C scheurbuik veroorzaakte. Maar hij zag wel dat zeemannen niet ziek werden als zij sinaasappels kregen.

Of neem John Snow, bekend als eerste epidemioloog. Hij had geen idee dat cholera werd veroorzaakt door een bacterie, of dat er überhaupt zoiets bestond als bacteriën.  Maar hij zag wel dat vooral mensen rondom een bepaalde waterpomp ziek werden.

Deze mannen hebben de gezondheidswetenschappen ingrijpend veranderd, niet door te kijken hoe iets werkte, maar door te onderzoeken of iets werkte. Dat brengt me bij de tweede betekenis van het woord werking; in mijn ogen de belangrijkste. Zonder te weten hoe iets werkt, kun je namelijk wel onderzoeken of iets werkt. Met wetenschappelijk gedegen onderzoek waarbij je twee grote, gerandomiseerde groepen vergelijkt op een bepaald punt, terwijl je alle andere zaken gelijk houdt. Dát is de gouden standaard, en ik geloof dat je op die manier een betrouwbaar antwoord krijgt op de vraag: werkt het?

Terug naar de homeopathie. Natuurlijk kloppen hun theorieën niet met het huidige wetenschappelijke wereldbeeld. Toch vind ik dat geen reden om homeopathie als vakgebied meteen af te schrijven. Het feit dat eigenlijk geen enkele gedegen wetenschappelijke studie heeft aangetoond dat homeopathie beter werkt dan een placebo, is dat wel. Dat onderscheid lijkt misschien onbelangrijk, maar ik vind het essentieel. Was die twee weken lange cursus wijsbegeerte toch nog ergens goed voor :)

Posted in Gezondheidswetenschappen | Leave a comment

Debuut Gezondgids

Toen ik vanochtend thuiskwam lag er een grote witte envelop op mij te wachten. Afzender: de Consumentenbond. Inhoud: de allernieuwste Gezondgids.

Niet zomaar een nieuwe Gezondgids, maar de eerste waar ik aan heb meegewerkt. Ik schreef een kort artikel over het zoeken naar een nieuwe dokter met behulp van internet, en de eerste aflevering van de rubriek ‘slim bewegen’ over tillen.

Ik blijf het een speciaal moment vinden om een tijdschrift in handen te hebben waar mijn artikelen in staan. Om mijn naam in het colofon te lezen en – in dit geval – op te merken dat mijn beide(!) artikelen ook op de cover van het tijdschrift pronken.

Kortom: toen ik vanochtend thuiskwam was ik best een beetje trots op mezelf.

De desbetreffende Gezondgids (editie 2: april/mei 2013) ligt nu in de winkel en is te bestellen via de website van de consumentenbond.

 

Posted in Freelance-perikelen | Leave a comment