Homeopathie

De afgelopen weken ben ik bezig geweest met een artikel over homeopathie. Een interessant maar lastig onderwerp, waar bovendien veel discussie over bestaat. Dat merkte ik de afgelopen tijd ook weer, als ik mensen vertelde waar ik mee bezig was.

Het viel me daarbij op dat er tijdens zo’n discussie vaak twee zaken op één hoop worden gegooid die – naar mijn mening – eigenlijk niet op dezelfde hoop thuishoren. Wat het niet heel veel makkelijker maakt, is dat je op beide zaken de label ‘werking’ zou kunnen plakken. In het ene geval gaat het om de achterliggende theorieën (hoe werkt het?), in het andere geval staat het gevolg van de behandeling (werkt het?) centraal.

Misschien komt het door de cursus wijsbegeerte die ik tijdens mijn studie aan de VU verplicht  moest volgen, maar ik  geloof niet dat je een bepaalde theorie of behandeling aan de kant mag schuiven, alleen omdat we niet begrijpen hoe het werkt. Ik vind dat geen juist argument, alleen al omdat we ‘vroegah’ van heel veel dingen niet wisten hoe ze werkten.

James Lind, de man die de eerste clinical trial uitvoerde, wist bijvoorbeeld niet dat sinaasappels vitamine C bevatten, en ook niet dat een tekort aan vitamine C scheurbuik veroorzaakte. Maar hij zag wel dat zeemannen niet ziek werden als zij sinaasappels kregen.

Of neem John Snow, bekend als eerste epidemioloog. Hij had geen idee dat cholera werd veroorzaakt door een bacterie, of dat er überhaupt zoiets bestond als bacteriën.  Maar hij zag wel dat vooral mensen rondom een bepaalde waterpomp ziek werden.

Deze mannen hebben de gezondheidswetenschappen ingrijpend veranderd, niet door te kijken hoe iets werkte, maar door te onderzoeken of iets werkte. Dat brengt me bij de tweede betekenis van het woord werking; in mijn ogen de belangrijkste. Zonder te weten hoe iets werkt, kun je namelijk wel onderzoeken of iets werkt. Met wetenschappelijk gedegen onderzoek waarbij je twee grote, gerandomiseerde groepen vergelijkt op een bepaald punt, terwijl je alle andere zaken gelijk houdt. Dát is de gouden standaard, en ik geloof dat je op die manier een betrouwbaar antwoord krijgt op de vraag: werkt het?

Terug naar de homeopathie. Natuurlijk kloppen hun theorieën niet met het huidige wetenschappelijke wereldbeeld. Toch vind ik dat geen reden om homeopathie als vakgebied meteen af te schrijven. Het feit dat eigenlijk geen enkele gedegen wetenschappelijke studie heeft aangetoond dat homeopathie beter werkt dan een placebo, is dat wel. Dat onderscheid lijkt misschien onbelangrijk, maar ik vind het essentieel. Was die twee weken lange cursus wijsbegeerte toch nog ergens goed voor :)

This entry was posted in Gezondheidswetenschappen. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>