Terug waar het allemaal begon

Ongeveer twee weken geleden kreeg ik een mail: of ik zin had om de redactie van KIJK en Know How in maart een aantal dagen te komen versterken? Lang hoefde ik daar niet over na te denken. Na een vreugdedansje mailde ik terug: ja, ja, JA!

Afgelopen maandag was ik daarom terug op de redactie waar het allemaal begon. Waar ik, nu alweer ruim twee jaar geleden, mijn eerste stapjes zette in de wetenschapsjournalistiek. Mijn eerste persbericht las, mijn eerste nieuwsbericht schreef. Kennis maakte met woorden als: pitch, bewijsexemplaar en spread. Waar ik het verschil leerde tussen de intro en de inleiding, tussen een artikel en een rubriek. En bovendien de kans had te ervaren dat  de wetenschapsjournalistiek en ik het wel erg goed met elkaar kunnen vinden.

Zonder het enthousiasme, de begeleiding en het geduld van die redactie, was ik nooit als wetenschapsjournalist aan het werk gegaan. Dat weet ik zeker. En dus is het extra bijzonder dat ik af en toe terug mag naar die plek, die zoveel voor me betekent.

Posted in Freelance-perikelen | Leave a comment

Blik in de Toekomst

Als ik mensen die niet in de media werken vertel dat ik per woord betaald krijg, heb ik gegarandeerd de lachers op mijn hand. Zo ook gisteren, toen ik een presentatie hield voor studenten gezondheidswetenschappen. Op deze avond, Blik in de Toekomst genaamd, komen een aantal alumni vertellen waar zij terecht zijn gekomen. Dat geeft de huidige studenten een idee wat zij zouden kunnen worden, als zij “later groot zijn.”

Net als de onderwerpen die tijdens de studie gezondheidswetenschappen voorbij komen, zijn de banen waar gezondheidswetenschappers  gaan werken enorm divers. Van een promovenda aan het VU medisch centrum tot een beleidsmedewerker bij de gemeente Leiden, en van twee “interrimmers” bij Part Zorg tot een docent Preventie aan de opleiding zelf. Ik was, als toch een beetje vreemde eend in de bijt, als laatste aan de beurt.

Ik gaf mijn presentatie, daarna was er tijd voor vragen. Eén van de eerste vragen was – jawel – hoe ik dan precies betaald kreeg. En toen ik dus vertelde dat ik een bepaald tarief krijg per woord, begon het gegrinnik. Het is een waar succesnummer.

Begrijp me niet verkeerd: toen ik tijdens mijn stage bij KIJK hoorde dat de meeste tijdschriften hun freelancers per woord betalen, reageerde ik precies hetzelfde. Als je niet in die wereld zit, is dat nou eenmaal iets vreemds. Toen ik gisteravond merkte dat het publiek zo reageerde, vond ik dat ook alleen maar heel leuk om te zien. Wat voor mij inmiddels volstrekt normaal is geworden, is voor hen nog steeds verrassend.

Er waren ook andere leuke vragen. Of ik bijvoorbeeld wel eens een artikel helemaal schrijf, alvorens het aan een tijdschrift aan te bieden? (nog nooit gedaan: wat als niemand het wil hebben) Of ik goed ben ik schrijven? (dat schijnt zo te zijn, ik heb het in ieder geval altijd erg leuk gevonden) En bij het napraten op de borrel belandde ik in een flinke discussie over de kwaliteit van de berichtgeving in de media – vooral op het gebied van wetenschap.

Ik hoop dat ik de studenten heb kunnen helpen met hun toekomstbeeld. Zij hebben mij in ieder geval geholpen aan een stukje zelfreflectie. Want dat ik nu werk doe waarbij ik per woord krijg betaald, dat had ik twee jaar geleden echt niet kunnen bedenken!

Posted in Freelance-perikelen, Gezondheidswetenschappen | Leave a comment

Schaamteloze zelfpromotie

De titel zegt het eigenlijk al. Nadat ik het portfolio op deze website weer helemaal up-to-date heb gebracht, is het tijd voor wat schaamteloze zelfpromotie.

Ben of ken jij een leftie? Klik dan hier voor mijn “vijf minuten” over linkshandigheid.

Ook nog niet genoeg van de winter? Verheug je hier dan op een nieuwe ijstijd.

En nog wat andere dingen die je altijd al hebt willen weten (of niet natuurlijk):
Waarom is zwemmen het gevaarlijkste onderdeel van de triatlon? Wat is een blaar? Hoe vaak moet je douchen om schoon te blijven? En kun je iemand eigenlijk wel zo snel platspuiten als Dexter? Ik beantwoordde al deze vragen voor “KIJK Antwoordt.”

Tot slot een recensie die ik schreef over de tentoonstelling Toetanchamon. Een echte aanrader, dus gaat dat zien, gaat dat zien! (Nee, ik heb geen aandelen…)

Toetanchamon, zijn graf en zijn schatten
*****
De nieuwste tentoonstelling van de Amsterdam Expo, Toetanchamon, zijn graf en zijn schatten, neemt je mee naar het oude Egypte. De fascinerende reis begint met een introductiefilm waarin je archeoloog Howard Carter volgt in zijn zoektocht naar het graf van de jong gestorven farao. De overvolle schat- en grafkamers die hij in 1922 aantrof, zijn voor de expositie exact nagebouwd. Je waant je een archeoloog die de schatten samen met Carter voor het eerst mag aanschouwen. Via de (gratis) audioguide krijg je niet alleen informatie over de ruim duizend replica’s die speciaal voor de tentoonstelling zijn gemaakt, maar ook over leven en dood in het oude Egypte. De toegangsprijs is aan de hoge kant, maar daar krijg je wel een twee uur durende indrukwekkende belevenis voor terug.
Amsterdam EXPO | entree volwassene € 16,- | t/m 5 mei 2013

 

Posted in Geschreven artikelen, KIJK Antwoordt | Leave a comment